ΤΙ ΛΑΌΣ!...

Τι λαός που είμαστε όμως!
Πώς αλλάζουμε συντόμως
έξεις τάσεις και συνήθειες
αναχλές είτε και βύθιες…

Πριν από εξήντα χρόνια
εγεμίζαμε κασόνια
με βγαλμένα μάτια, μύτες,
από θύματα και θύτες.

Κι ήταν η ζωή μας τότες
για να τρώνε και οι κότες
κι οι νεκροί πάνω στα κάρα
δυο ντουζίνες μια δεκάρα.

Τώρα όμως τι λαός
που εγίναμε ακριβός!
Ένας κάπου αν πεθάνει
θέμα η τιβί το κάνει!

Αμ το άλλο; Χρόνια τώρα
κατακλέβανε τη χώρα
στρατιές πολιτικών
δεξιών κι αριστερών.

Και οργίαζε η σπατάλη
κι από δώθε παν οι άλλοι
και ανθούσε η διαφθορά
και κρυφά και φανερά.

Και να! βίλλες και οφ-σορ
να! αρμάνι και ντιορ
να! και πύργοι να! και κότερα
με ροζ σκάνδαλα στα ενδότερα.

Τώρα όμως τι λαός
που εγίναμε ηθικός!
τώρα πια κανείς δεν κλέβει
απ’ την πείνα και ας ρεύει.

Τι βαρύ να πάθαν σοκ
η Νου Δυο και το ΠΑΣΟΚ
και να κλέβουν σταματήσαν
λες τιμιότητα μεθύσαν;

Τι λαός που είμαστ’ αλήθεια!
Τι καρδιά κλειούμε στα στήθια!
Πώς γοργά που ’χουμε αλλάξει
και στα λόγια και στην πράξη…

(…Βάδρα μη γυρνώντας ο ήλιος
πάλι ερθεί κανας Εμφύλιος…
…βάρδα μην τελειώσει η κρίση
και φαί πάλι μυρίσει…)

ΟΙ ΑΠΟΡΟΎΝΤΕΣ ΞΈΝΟΙ,
H ΑΝΆΔΕΛΦΗ ΕΛΛΆΔΑ, H
ΚΡΊΣΗ ΤΗΣ , O ΛΑΌΣ ΤΗΣ ,
ΤΟ ΤΈΛΟΣ ΤΗΣ.

Όσοι μυαλό στην κεφαλή
έχουνε κι όχι άχυρο
κι ένα κρατούν στην κεφαλή
πάντ’ ανοιχτό παράθυρο,

«Γιατί δεν εξεγείρονται»,
λένε, «ο λαός ενάντια
σε κείνους που τους έφεραν
σ’ αυτήνε την κατάντια-

έξω να βγουν, να σπάσουνε,
να κάψουν, να ρημάξουν,
τα σάπια ν’ αφανίσουνε
και νέα γερά να φτιάξουν;»

Το λεν γιατί δεν ξέρουνε
πως όλοι στην Ελλάδα
ένας τον άλλον κλέβουνε
αντρόπιαστα κι αράδα.

Και αφού κλέβει κι ο λαός,
«με μούτρα τι;», ρωτάει,
«θα πω εγώ στον άλλονε
εμέ να μη μαδάει;»

Γι αυτό και, φίλοι γνωστικοί
που ζείτε σ’ άλλες χώρες
κίνηση ευθεία μην ψάχνετε
να βρείτε στις αιώρες:

αυτές θ’ ανεμοδέρνονται
συνέχεια πάνω κάτω,
κι όταν-ως τώρα-σπάσουνε,
θα ’ναι για πάντα ΚΆΤΩ…

Γιώργης Χολιαστός